- Co się obraca
- Cały drewniany korpus wraz z izbicą, kamieniami i mącznicą.
- Podparcie
- Centralny dębowy słup (sztember) oparty na skrzyżowanych belkach kozła.
- Nawracanie do wiatru
- Młynarz ciągnął długi dyszel (ogon) za pomocą kołowrotu zapieranego o słupki w ziemi.
Atlas konstrukcji · Dziekanowice · Wielkopolska
Co obraca się naprawdę?
Wszystkie wiatraki nastawiają skrzydła do wiatru, lecz każdy typ przenosi ruch w innym punkcie. Zamiast oceniać budowle wyłącznie po deskach i dachu, zbadaj czerwoną oś obrotu oraz sposób podparcia koźlaka, paltraka i holendra w Wielkopolskim Parku Etnograficznym.
Trzy konstrukcje podparcia i ich granica ruchu
Nieruchoma część pozostaje czarna, a ruchoma staje się czerwona i obraca się wokół wyznaczonej osi.
- Co się obraca
- Cały korpus na rolkach tocznych po okrągłej szynie przy podstawie.
- Podparcie
- Okrągły fundament (w muzeum ceglany, pierwotnie kamienny) z żeliwną szyną.
- Nawracanie do wiatru
- Dyszel manewrowy przy podstawie; rolki diametralnie zmniejszały tarcie w porównaniu z koźlakiem.
- Co się obraca
- Tylko drewniana czapa kryta gontem wraz ze skrzydłami i wałem.
- Podparcie
- Ceglana wieża zwężająca się ku górze; obrotowy wieniec znajduje się na jej koronie.
- Nawracanie do wiatru
- Koło z łańcuchem lub wciągarka linowa („czapienie”) bez poruszania bryły młyna.
Sprawdzian badacza: Rozpoznaj typ po cechach konstrukcyjnych
Wybierz obiekt do zbadania, wskaż zaobserwowane cechy i sprawdź poprawność hipotezy lub wykryj sprzeczności techniczne.
Wynik analizy konstrukcyjnej
Bezpośrednie zestawienie dwóch wiatraków (1 vs 1)
Wybierz dwie budowle i zestaw ich różnice konstrukcyjne, podatność na podmuchy oraz technikę nawracania.
| Cecha techniczna | Obiekt A | Obiekt B |
|---|
Terenowy notatnik obserwacji w Dziekanowicach
Przygotuj kartę obserwacji przed wizytą w skansenie lub zanotuj cechy wiatraka zbadane na miejscu. Zapis w pamięci przeglądarki (klucz lokalny).
Zapisane obserwacje
Brak zapisanych notatek. Wypełnij formularz po lewej stronie, aby dodać pierwszą kartę obserwacji.
Patrz także pod budynek
Wielkopolska jest szczególnie mocno związana z koźlakami: regionalny portal turystyczny wskazuje, że właśnie ten typ przeważa wśród miejscowych wiatraków. Nazwa odnosi się do kozła, podstawy podtrzymującej ruchomy korpus. Murowany holender przyciąga wzrok inną sylwetką, ale konstrukcyjną różnicę tworzy przede wszystkim jego obrotowa czapa. Najważniejsze pytanie brzmi: która część konstrukcji może zmienić ustawienie?
Koźlak i paltrak mogą na pierwszy rzut oka wyglądać podobnie. Dlatego porównanie desek oraz dachu warto uzupełnić spojrzeniem na punkt podparcia. Szyna w fundamencie paltraka pełni inną rolę niż skrzyżowane belki pod centralnym słupem koźlaka. W holendrze granicę ruchu trzeba szukać wyżej, między nieruchomą wieżą a czapą.
Mierzewo
Wiatrak powstał w Gnieźnie. Do Mierzewa trafił w 1850 roku, do muzeum w 1977.
Kędzierzyn
Drewniany paltrak ma trzy kondygnacje. Jego muzealna podstawa jest ceglana; pierwotna była kamienna.
Trzuskołoń
Wieża zwęża się ku górze. Muzeum wskazuje na zachowane autentyczne wyposażenie.
Wspólna ekspozycja ułatwia obserwację, ale nie odtwarza historycznego sąsiedztwa tych młynów. Nazwy na kartach mówią o miejscach pochodzenia; oglądane tu przykłady znajdują się w Dziekanowicach. Zwróć uwagę, że starszy koźlak i młodszy paltrak odpowiadają na ten sam problem — zmienny kierunek wiatru — odmiennym sposobem podparcia całego budynku.
Źródła atlasu
- Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy — Wiatraki: identyfikacja trzech obiektów, daty, budowa i przeniesienie koźlaka.
- Wielkopolski Szlak Wiatraczny: regionalny kontekst i zasada obrotu koźlaka.
- NID — paltrak w Gumienicach: opis rolek i szyny wyjaśniający zasadę konstrukcji paltrakowej; źródło porównawcze.