Nowa linia zmienia stary węzeł
Budowa połączenia do Miastka w 1909 roku wymagała przebudowy infrastruktury w Bytowie. Powstał nowy dworzec, a tory przełożono na sztuczny nasyp około 150 metrów na południe od mostu nad Borują. Most na fotografii jest więc kontekstem tej zmiany, a nie wiaduktem rozebranej linii do Miastka.
Czytanie krajobrazu: efekt rozbudowy kolei może być widoczny także w obiekcie, który przestał jej służyć.
Źródło [3] · opis mostu i przebudowy węzła.
Niezabyszewo: nazwa utrzymuje połączenie
Diagnoza gminy Bytów wymienia stacje w Bytowie i Niezabyszewie przy dawnej linii do Miastka. To konkretny punkt zaczepienia: nazwa miejscowości pozwala połączyć ogólną historię kolei z jej lokalnym przebiegiem. Dokument wskazuje też wyraźny ślad linii w terenie, lecz nie opisuje stanu budynków tej stacji.
Pytanie do dalszego badania: co z dawnej stacji potwierdzą archiwalne plany, a co dopiero oględziny?
Źródło [2] · s. 10, komunikacja i transport pasażerski.
Studnica: przerwane połączenie
W Miastku linia przechodziła wiaduktem nad Studnicą. Według opracowania gminnego Niemcy wysadzili go w lutym 1945 roku. Utrata przeprawy oznacza inny rodzaj śladu niż brak szyn: linię trzeba odczytywać także przez miejsce, w którym połączenie zostało przerwane.
Czytanie krajobrazu: brak obiektu również niesie informację, jeśli znamy jego dawną funkcję.
Źródło [1] · s. 106, historyczna linia i wiadukt.
Rozbiórka nie nastąpiła jednego dnia
Liczące 46 kilometrów, jednotorowe połączenie zostało zniszczone pod koniec II wojny światowej; rozebrane elementy wywieziono w głąb ZSRR. Ostatnie fragmenty demontowano jeszcze w latach 50. XX wieku. Bytowska diagnoza opisuje zachowany ślad linii — ciąg ziemnych form, który może przetrwać tor.
Czytanie krajobrazu: nasyp jest świadectwem dawnego przebiegu, ale sam nie rozstrzyga daty ani przyczyny likwidacji.
Źródła [1] i [2] · rozbiórka oraz ślad w terenie.