Potwierdzone
Zmieniło się miejsce życia
Sztormy, wylewy rzeki i wędrujący piasek składają się na historię opuszczenia osady. Nie był to jeden moment, w którym miasto nagle zniknęło: źródło miejskie rozdziela decyzję po sztormie w 1558 roku od odejścia ostatnich mieszkańców w 1570 roku.
Zachowany fragment świątyni wiąże dzisiejszy krajobraz z dawną Łebą. Nie pozwala jednak samodzielnie odtworzyć granic osady, układu ulic ani dawnej linii brzegowej.
Granica opowieści
Co znaczy „pod piaskiem”?
Miejski opis podaje, że opuszczone zabudowania pochłonął piasek wydmowy. To nie jest dowód na zachowanie kompletnego miasta, gotowego do odsłonięcia. Obraz całych ulic i domów czekających pod wydmą jest kuszącą opowieścią, której te źródła nie potwierdzają.
Dlatego ta strona pokazuje chronologię i rozpoznawalny zabytek. Dokładny plan Starej Łeby wymagałby osobnego opracowania archiwalnego i archeologicznego.