Dwa miejsca · trzy spojrzenia
Nazwa wody, drewniany ganek, ślad po dawnych łazienkach. Wysowa i Horyniec opowiadają o uzdrowisku na różne sposoby. Wybierz miejsce i zobacz, co łączy źródło z budynkiem oraz historią.
Wysowa-Zdrój / Pijalnia
Pijalnię w Parku Zdrojowym oddano do użytku w listopadzie 2006 roku. Gmina odtworzyła formę wcześniejszego drewnianego obiektu na podstawie materiałów archiwalnych. Podcienia wsparte na słupach i półkolisty, zadaszony taras pomagają odczytać jej zdrojowy charakter.
Jak czytać mały zdrój
Obie miejscowości są wymienione w rejestrze uzdrowisk Ministerstwa Zdrowia z 24 lutego 2026 roku. Ich codzienne funkcjonowanie wymaga osobnego sprawdzenia.
Pijalnia jest miejscem podawania wody. Nazwa ujęcia mówi o jej pochodzeniu, a nazwa budynku — o miejscu spotkania. W Wysowej opis gminny wymienia pięć nazw: Henryk, Franciszek, Anna, Józef II i Słone. Nie jest to pięć oddzielnych pijalni.
Drewniany obiekt może nawiązywać do wcześniejszej zabudowy. Wysowska pijalnia z 2006 roku przywraca dawną formę. W Horyńcu ważnym punktem historii jest rok 1928: Stanisław Karłowski uruchomił wtedy nowy zakład zdrojowy.
Historia uzdrowiska obejmuje przebudowy i rozbiórki. Gmina Horyniec datuje powstanie powojennych łazienek na 1962 rok, a ich rozebranie na 2000. Zestawienie dat pozwala odróżnić dawną fotografię od obiektu, którego można dziś szukać w terenie.
Mini-projekt o architekturze i historii. Przed wizytą sprawdź u zarządcy godziny, dostępność wnętrz i ujęć. Nazwy wód służą tu rozpoznawaniu miejsc; strona nie dobiera kuracji ani ilości do picia.