Bieszczady · koleje leśne
Las miał własne bocznice. Wybierz jeden z trzech przypadków z doliny Osławy i zobacz, co łączy dawną kolej majątku Potockich z późniejszą siecią bieszczadzką.
Połączenia w wybranym okresie
Schemat zależności, bez skali i kierunków geograficznych. Pomija punkty pośrednie; nie służy do nawigacji.
Odnoga sprzed połączenia sieci
Około 1927 roku od głównej linii odprowadzono 2,2 km torów doliną potoku Kołodiażnego, do składu drewna. Według opracowania Fundacji Torem Osławy odnogę rozebrano przed 1936 rokiem.
Każdy wybór pokazuje inny moment. Prełuki mówią o zniknięciu toru, Duszatyn o pominięciu odnogi podczas odbudowy, Mików o jej powiększeniu. Te różne losy warto czytać oddzielnie: linia mogła działać dalej, choć jej bocznica już nie istniała.
Po powojennej rozbudowie sieć osiągnęła 73 km. Była narzędziem transportu drewna, a z czasem także przewozów pasażerskich. Fundacja Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej opisuje ten etap w swojej historii. [2]
W 1997 roku przywrócono ruch turystyczny po dwuletniej przerwie. Pierwszy dopuszczony odcinek prowadził z Majdanu do Przysłupia. To kolejna warstwa dziejów, już związana z ratowaniem kolejki. [3]
Dzisiejsza kolejka
Oferta przejazdów jest osobnym tematem. Jej aktualny zakres opisuje operator [4]. Historyczny schemat nie określa współczesnych tras ani dostępności dawnych torowisk.