Sieć ludzi, dróg i postojów
List jedzie.
Zegar także stoi.
Dzielenie dystansu przez prędkość daje tylko czas jazdy. Dodaj postoje i zobacz zmianę wyniku. To umowny rachunek, bez fikcyjnych stacji na trakcie Gdańsk–Elbląg–Braniewo.
Trzy odcinki
niezidentyfikowanej relacji
A, B i C są polami ćwiczenia, a nie historycznymi nazwami stacji. Nie znamy drogi konkretnego listu.
10 h 00 min
90 km · jazda 9 h 00 min · postoje 1 h 00 min
Ciemny odcinek: jazda. Czerwony: założone postoje. Nie uwzględniamy oczekiwania na wysłanie, noclegów ani opóźnień.
Jawne założenia
t = (A + B + C) / v + liczba postojów × czas postoju
Prędkość i czasy nie pochodzą z pomiaru historycznego przejazdu. Muzeum Poczty wiąże czas podróży z jakością drogi i rozkładem przewoźnika. Jeden uniwersalny czas doręczenia nie wynika ze źródła.
Sieć ma cezury.
Przesyłka potrzebuje śladów.
- 1558
- Ustanowienie połączenia Krakowa z Wenecją, opisane w historii Poczty Polskiej.
- 1568
- Jednolita taryfa listowa. To ramy systemu, nie dowód nadania naszego listu.
- XVIII w.
- Przewóz poczty dyliżansami, później również karetami. Typ pojazdu wymaga daty i relacji.
- 1848
- Pierwszy kolejowy przewóz poczty w Królestwie Polskim: Warszawa–Częstochowa. Dyliżanse nie zniknęły wszędzie naraz.
Do biografii jednej przesyłki potrzebny jest zachowany list, jego stemple, data nadania i odbioru oraz potwierdzone odcinki właściwej sieci. Muzeum przywołuje podróż Izabeli Czartoryskiej z 1816 roku, lecz nie identyfikuje typu jej dyliżansu.