127 / Opowieść o procesie

Jeden burak
cukrowy

Słodki korzeń nie zmienia się w cukier przez samo krojenie. Wybierz etap i sprawdź, jaki materiał przechodzi dalej.

Dwa jasne korzenie buraka cukrowego na ciemnym tle; lewy ma gładszą powierzchnię, prawy jest głębiej bruzdowany.
Najpierw korzeńZdjęcie porównuje odmianę SR96 po lewej i tradycyjny burak po prawej. To materiał USDA, nie zdjęcie z lokalnej cukrowni.
Fot. Peggy Greb / USDA ARS. Domena publiczna. Źródło zdjęcia. Bez kadrowania.

Osiem przemian

Kliknij numer etapu

Mycie

Woda i ruch korzeni usuwają ziemię oraz inne zanieczyszczenia. To przygotowanie surowca: cukier nadal znajduje się w tkance buraka, a nie w gotowych kryształach.

Na wejściuKorzenie z ziemią

Na wyjściuUmyte korzenie

Proces: ZPE oraz American Crystal Sugar.

To uproszczona droga technologiczna, nie bilans jednego korzenia. Bez pomiaru jego masy, zawartości cukru i strat procesu nie wyliczamy liczby łyżeczek.

Trzy różne zadania

Dyfuzja przenosi cukier z krajanki do wody. Oczyszczanie usuwa z soku część substancji, które utrudniają dalszy proces. Dopiero zagęszczenie roztworu i krystalizacja pozwalają uzyskać kryształy.

Wirówka rozdziela już istniejące kryształy od otaczającego je syropu. Dlatego nie zastępuje ani dyfuzora, ani warnika. Suszenie i chłodzenie przygotowują wilgotny cukier do magazynowania. Opis technologii w ZPE.

Co zostaje obok cukru?

  • Wysłodki to krajanka po ekstrakcji. Można je prasować i suszyć; producent opisuje ich wykorzystanie jako paszy.
  • Melasa jest końcowym syropem pozostającym po odzysku kryształów. Nadal zawiera cukier i inne składniki, więc nie jest samą wodą. Proces u producenta.

Źródła i zdjęcie

  1. ZPE: technologie cukrownicze
  2. American Crystal Sugar: etapy produkcji
  3. USDA ARS: fotografia K11128-1