1 · Zwarty śnieg (schemat)
- Zarys
- czytelny
- Palce
- widoczne, rozdzielone
- Pazury
- widoczne
- Kierunek i rytm
- nie są zapisane w jednym odcisku
Wiele cech do porównania — nadal tylko hipoteza.
Co pokazuje śnieg
Cztery odbicia. Zanim zapytasz „kto to był?”, zapytaj: w którą stronę szło i w jakiej kolejności powstały ślady.
?
Kolejność kontaktów, zapisana tekstem
To samo co na rysunku, bez rysunku. Numery są założeniem schematu: w terenie ich nie widać — kolejność trzeba wywnioskować z kształtu i ułożenia śladów.
Pierwsza przednia łapa
Mały, zaokrąglony ślad na tyle grupy. Sam nie mówi, w którą stronę szło zwierzę — to dopiero pierwszy punkt sekwencji.
Druga przednia łapa
W tym wzorze przednie łapy lądują jedna po drugiej, więc ich ślady leżą przesunięte wzdłuż toru ruchu. Drugi mały ślad leży dalej od początku grupy niż pierwszy.
Pierwsza tylna łapa
Tylne łapy są większe i w tym wzorze lądują przed śladami przednich. Duży ślad przed małymi to jedna z przesłanek kierunku.
Druga tylna łapa
Obie tylne łapy lądują niemal jednocześnie, więc kolejność 3 i 4 w schemacie jest umowna. Dopiero cała grupa pozwala zaproponować kierunek.
Propozycja kierunku (hipoteza): od małych śladów ku dużym. To wniosek z układu grupy, nie obserwacja ruchu.
Czego schemat nie rozstrzyga: gatunku. Taki wzór — dwa mniejsze ślady z tyłu, dwa większe przed nimi — zostawiają m.in. zające, ale też inne zwierzęta poruszające się skokami (do potwierdzenia przez specjalistę). Prędkość, długość skoku i wielkość zwierzęcia nie wynikają z rysunku.
Ten sam odcisk, coraz mniej danych
Jeden odcisk w trzech stanach śniegu. To rysunek poglądowy: nie jest rekonstrukcją żadnego prawdziwego śladu i nie wskazuje gatunku. Szrafura oznacza brak danych — nie zero i nie wyrok.
2 · Zmiękczone brzegi
- Zarys
- częściowy
- Palce
- ledwo rozdzielone
- Pazury
- brak danych
- Kierunek i rytm
- nie są zapisane w jednym odcisku
Mniej cech — hipoteza słabnie.
3 · Odwilż: rozmyty dołek
- Zarys
- poszerzony, nie do odczytania
- Palce
- brak danych
- Pazury
- brak danych
- Kierunek i rytm
- brak danych
Brak wystarczających danych. Ani gatunek, ani kierunek nie wynikają z tego dołka — to pełnoprawny wynik.
Dokument, którego tu nie ma
Brak zdjęcia: ślad z odwilży, z miarką, datą i opisem śniegu
Zdjęcie, które ma tu stać, musi mieć:
- miarkę lub przedmiot o znanym wymiarze w kadrze,
- datę i słowny opis śniegu (sypki, mokry, zmrożony),
- drugi, szerszy kadr z całą linią kroków,
- ogólny opis miejsca — bez dokładnej lokalizacji, zwłaszcza przy zwierzętach chronionych.
Takiego materiału w tym szkicu nie ma, więc nie jest rysowany ani rekonstruowany jako „zdjęcie”.
Wersja V2 pokazywała zdjęcie śladu sarny z Wikimedia Commons (autorstwo i licencję podawała wg opisu pliku). To odcisk racic, nie przykład odwilży, i nie widać w nim miarki — dlatego nie wchodzi do tego szkicu. Strona pliku do ponownej weryfikacji.
Arkusz terenowy — druga warstwa
Jedna kartka zamiast notatnika. Nic nie jest zapisywane w przeglądarce; wydrukuj lub przepisz. Obserwuj z dróg i szlaków, nie płosz zwierząt.
- Data i godzina:
- Okolica (ogólnie, bez współrzędnych; nie podawaj położenia tropów zwierząt chronionych):
- Śnieg, słownie (sypki, mokry, zmrożony…):
- Przedmiot z miarą w kadrze (linijka, pudełko zapałek):
- Ile odbić w grupie i które są większe:
- Zdjęcia: odcisk z góry z miarką ☐ · cała linia kroków ☐
- Wniosek: ☐ kierunek (hipoteza): ………… ☐ brak wystarczających danych
Granice i źródła
Do potwierdzenia przez specjalistę: biomechanika sekwencji, granice rozpoznania gatunku. Wartości liczbowe z V2 (odległości skoków, procenty poszerzenia odcisku, długość trasy) nie zostały przeniesione, bo nie sprawdzono ich w źródłach.
Źródła z V2 zostają jako wskazówki do dalszej weryfikacji. W tym przebiegu ich nie otwierano, więc żadne zdanie tej strony nie jest na nich oparte jako cytat.