Modzerowo
Dwa ślady w jednym miejscu: ziemia objęta wykupem i cmentarz ewangelicko-augsburski. Inwentarz archiwalny wymienia oba w dokumentacji przygotowań do budowy stopnia wodnego.
Zbiornik Włocławski (1970) · Zespół archiwalny 71/282/0
W potocznym przekazie powstanie Zbiornika Włocławskiego oznaczało, że całe nadrzeczne wsie zniknęły na zawsze na dnie jeziora. Dokumenty wykupowe i relacje świadków ujawniają inny, zróżnicowany krajobraz zmian.
Spiętrzenie rzeki zaporą w 1970 r. wywołało cztery odmienne skutki przestrzenne i prawne. Użyj poniższego schematu, by zobaczyć różnicę między zalaniem dorywczym a trwałym, rozbiórką pod erozję brzegową oraz przetrwaniem osad na wysoczyźnie.
Obszar dawnych łęgów, łąk nadrzecznych i najniżej położonych gruntów rolnych. Znalazł się trwale pod taflą Zbiornika Włocławskiego po zamknięciu zapory w 1970 r. To tutaj spoczywa dawna topografia terenu, która w wyobrażeniach urosła do mitu całych „zatopionych miasteczek”.
Ślad w źródłach: Rejestry pomiarowe i orzeczenia wywłaszczeniowe z lat 1960–1969 (sygnatury 108–119).
* Uwaga metodologiczna: Powyższy profil ma charakter schematu dydaktycznego, obrazującego podział na strefy formalno-prawne (zalanie denne, wywłaszczenie brzegowe, inwentaryzacje, trwanie osady). Nie jest mapą parcel, pochówków ani geodezyjną granicą zalania konkretnej miejscowości.
Zbadaj trzy miejscowości udokumentowane w zespole archiwalnym 71/282/0 i wywiadach Ari Ari. Zobacz, które obiekty uległy wywłaszczeniu, gdzie zinwentaryzowano cmentarze i jak potoczyły się dalsze losy osady.
Dwa ślady w jednym miejscu: ziemia objęta wykupem i cmentarz ewangelicko-augsburski. Inwentarz archiwalny wymienia oba w dokumentacji przygotowań do budowy stopnia wodnego.
Planujesz poszukiwania w archiwum państwowym lub chcesz sprawdzić losy konkretnego gospodarstwa? Skonfiguruj zapytanie, aby otrzymać sformalizowany wniosek ze wskazaniem grupy sygnatur w inwentarzu (105–107 lub 108–119).
Poniższy sformalizowany wniosek sugeruje sprawdzenie wskazanej grupy sygnatur w inwentarzu zespołu 71/282/0. Możesz go złożyć w czytelni Archiwum Państwowego lub wykorzystać przy zamawianiu akt.
Rejestry pomiarowe, orzeczenia wywłaszczeniowe, wykazy rzeczoznawców, protokoły wykupu nieruchomości i wyliczenia odszkodowań w zespole 71/282/0.
Opis inwentarza nie określa, które konkretne działki zostały trwale zatopione, a które rozebrano. Nie wiadomo też bez fizycznej kwerendy, czy nazwisko danej rodziny znajduje się w teczkach ani jakie były kwoty wypłat.
Zapisane karty pytań pozostają w pamięci Twojej przeglądarki pod odrębnym kluczem atlas-v2-51. Możesz je w każdej chwili przejrzeć lub całkowicie usunąć.
Rozpoczęcie tworzenia rejestrów pomiarowych, orzeczeń wywłaszczeniowych i wykazów wykupu nieruchomości (zespół 71/282/0, akta prowadzone do 1969 r.).
Rozpoczęła się budowa zapory we Włocławku. Ari Ari opisuje przesiedlanie wsi między Włocławkiem a Płockiem w czasie przygotowań do spiętrzenia.
Inwentaryzacje cmentarzy ewangelicko-augsburskich i katolickich w dolinie Wisły (grupy sygnatur 105–107), prowadzone do 1966 r. Sama inwentaryzacja nie dowodzi przeniesienia wszystkich grobów.
Powstał Zbiornik Włocławski. Wisła została spiętrzona zaporą; dawny krajobraz doliny zmienił się w akwen o powierzchni kilkudziesięciu kilometrów kwadratowych.
Fundacja Ari Ari zebrała blisko 60 godzin rozmów z ponad 50 osobami w projekcie „Zatopione wsie”. Wspomnienia dotyczą życia przed budową i po niej.
Dalsze prace dokumentacyjne Ari Ari nad cmentarzami i lapidariami (w tym wskazanie Smólnika / Zuzałki jako miejsca lapidarium z zatopionych wsi).
Wykaz gruntów pokazuje administracyjną stronę zmiany: nieruchomości, wywłaszczenia, orzeczenia i odszkodowania. Zapis wykupu ziemi jest urzędowym faktem, ale nie opowiada o przeżyciach konkretnej rodziny.
Wywiad biograficzny pozwala usłyszeć, jak przesiedlenie zostało zapamiętane w codziennym doświadczeniu. Z kolei inwentaryzacje cmentarzy przypominają o wielokulturowym dziedzictwie doliny — w tym obecności dawnych społeczności ewangelickich.
Właściwe odczytanie tych śladów wymaga zestawienia nazwy wsi z konkretną sygnaturą archiwalną i datą, zamiast traktowania całej doliny jak bezimiennej plamy zalewowej.