Drawieński Park Narodowy
Lądolód odszedł, lecz jego fragmenty zostały pod ziemią. Przesuń się przez cztery etapy i zobacz, jak po zniknięciu lodu zostaje miejsce na jezioro. Głodne Jeziorka zachowały ślad tego procesu.
Bryła odłącza się od lądolodu. Piaski i żwiry niesione przez wody roztopowe przykrywają ją. Martwy lód pozostaje w zagłębieniu, chroniąc je przed całkowitym zasypaniem.
Podstawa mechanizmu: PIG–PIB
Zapis w terenie
W opisie PIG–PIB jeziorka leżą w dawnej rynnie polodowcowej współdzielonej z doliną Runicy. Bryły lodu pomogły zachować wcześniejsze obniżenie. Powstanie jeziora nie musi więc oznaczać, że lód sam stworzył całą dolinę.
Źródło geologicznePark opisuje pięć jeziorek torfowych w nieckach po martwym lodzie. Zasilają je opady i ubogie wody gruntowe. Pło, czyli warstwa roślin torfowiskowych na wodzie, wkracza od brzegu; dziś historia jezior trwa jako zarastanie.
Przewodnik Parku, s. 17Małe, koliste jezioro może kusić prostą etykietą. Tutaj genezę potwierdzają opracowania, a nie sam widok tafli. W terenie rozdziel obserwację brzegu od interpretacji: szukaj opisów osadów i historii obniżenia.
Przewodnik DPN wskazuje widok na dwa z pięciu jeziorek z niebieskiego szlaku Martwica–Krępa Krajeńska. To punkt wyjścia do obserwacji, nie plan zejścia na torfowisko. Przed wyjazdem sprawdź bieżące komunikaty i udostępnienie szlaków na stronie Parku.