Kampania
na torach.
Jesienna kampania buraczana na Kujawach była wyścigiem z czasem i błotem. Drogi gruntowe stawały się nieprzejezdne, a fabryka wymagała ciągłego przemiału. Wąskotorówka nie była ozdobą, lecz tętnicą technologiczną: ograniczony tabor musiał obsłużyć rozproszone ładownie polowe bez przestoju kotłów.
Schemat torowy sieci modelowej
Węzeł cukrowni oraz 3 modelowe ładownie A/B/C. Kliknij ładownię, aby wybrać ją w formularzu.
Ładownia A krótka
Ładownia B średnia
Ładownia C daleka
⚙ Konfiguracja ładowni modelowych (dostosuj czasy i zbiory)
Zaplanuj kurs składu
Wybierz parowóz, stację i godzinę wyjazdu. Każdy kurs blokuje parowóz i wagony na czas jazdy i załadunku.
Harmonogram pracy lokomotyw (Oś 06:00 – 22:00)
Czerwona obwódka oznacza nałożenie godzin (kolizję tego samego parowozu)| Nr | Parowóz | Relacja | Odjazd | Powrót | Wagony | Tonaż | Status | Akcja |
|---|
Najpierw fabryka. Potem własna kolej.
Wąski tor łączył rolnictwo z przemysłem. W opracowaniu wydanym przez Stację Muzeum Ariel Ciechański wskazuje, że jesienna kampania zbiegała się z trudnymi warunkami na drogach gruntowych. Kolej pomagała dostarczać buraki z plantacji do zakładu. [1]
-
Pierwsza kampania cukrowni w Brześciu Kujawskim. Zakład powstał na gruntach majątku Falborz, przy mieście. [2]
-
Decyzję o budowie kolei zakładowej do Włocławka podjęto w 1908 roku. Gmina podaje rok 1910 jako zakończenie budowy. [2]
-
Cukrownia zbudowała linie do Osięcin i Kościelnej Wsi. Kolej była częścią rozbudowy zaplecza surowcowego, nie tylko połączeniem dwóch miast. [2]
-
Według historii gminnej od tego roku buraki z punktów odbioru przywożono wyłącznie samochodami ciężarowymi. Demontaż linii rozpoczął się wcześniej, w 1968 roku. [2]
Większy zapas, dalsza praca
Muzeum w Sochaczewie opisuje CK 3, jedną z dwóch maszyn zamówionych przez cukrownię Kruszwica w 1924 roku. Do parowozu dobudowano tender, zwiększając zapas węgla i wody. To przypomina, że więcej wagonów nie wystarcza: transport ma również ograniczenia zasięgu i obsługi. [3]
Metodologia: rozdzielenie faktów od modelu dydaktycznego
Cukrownia w Brześciu Kujawskim (kampania od 1894 r. w Falborzu), budowa linii zakładowej do Włocławka (1908–1910) oraz linii do Osięcin i Kościelnej Wsi w 1921 r. Demontaż i przejście na transport kołowy do 1988 r. Parowóz CK 3 z tendrem w Kruszwicy (1924 r.).
Modelowe ładownie A, B i C nie są kopią historycznych rozkładów jazdy. Czasy obiegów, podział doby (06:00–22:00), flota 24 wagonów, ładowność 5 t oraz wielkości zbioru są regulowanymi parametrami symulacji logistycznej, stworzonymi do demonstracji wąskich gardeł.
Skąd te informacje?
- [1] Stacja Muzeum, „Koleje polowe”, 2019 — tekst Ariela Ciechańskiego o kolejach cukrowniczych i warunkach transportu.
- [2] Gmina Brześć Kujawski: zarys dziejów cukrowni — daty w osi historii.
- [3] Muzeum Kolei Wąskotorowej: parowóz CK 3 — historia maszyny i jej tendra.
Pulpit dyspozytora V2 pozwala zrozumieć, dlaczego cukrownie inwestowały w rozbudowę stacji mijankowych, pojemniejsze tendry oraz składy rezerwowe: odległa ładownia wiąże tabor na wiele godzin, grożąc zatrzymaniem pracy samej cukrowni.