Atlas V2 • Notatnik wybrzeża 01–04

Bałtyk
zimą.

Zimowy arkusz kontaktowy i porównywarka śladów: zestawiaj kadry brzegu w dwóch terminach, sprawdzaj zaobserwowane cechy z opisami zjawisk i analizuj ich możliwe współwystępowanie.

Rozdzielenie źródeł i schematów: Rzeczywisty zimowy brzeg uwieczniono na fotografii w Zingst (2012). Zestawienia 02, 03 i 04 to dydaktyczne schematy rysunkowe wyjaśniające fizykę morza; możesz wczytać także własne zdjęcia ze spaceru.

Zimowy arkusz kontaktowy

Przesuwaj suwak kurtyny lub kliknij w kadr, by zbadać ten sam punkt wybrzeża w dwóch różnych terminach.

Tryb widoku:
Stan A: Bazowy Stan B: Po zjawisku
50%

Opis zestawienia i kontekst

Zingst, Niemcy, 5 lutego 2012. Porównanie otwartego morza przed mrozem z rzeczywistym oblodzeniem ostróg brzegowych od morskich rozbryzgów.

Fotografia kontekstowa: Mozzihh / Wikimedia Commons / CC BY-SA 4.0.

Punkt inspekcji na obrazie (kliknij w kadr)

Punkt X: 50% | Y: 50%
Strefa czoła ostróg brzegowych narażona na bezpośrednie rozbryzgi fal przy ujemnej temperaturze powietrza.

Porównanie cech z opisami zjawisk

Zaznacz zaobserwowane cechy brzegu. Narzędzie sprawdza, które elementy są zgodne z opisem każdego zjawiska, czego jeszcze nie sprawdzono oraz jakie współwystępowanie procesów jest fizycznie możliwe.

Przykładowe zestawy obserwacji:
1. Położenie lodu i zasięg wody
2. Dynamika falowania i ruchu
3. Temperatura i stan wody
4. Ślady na lądzie i konstrukcjach

Zgodność z opisami zjawisk Brak zaznaczonych cech

01. Lód stały (fast ice) Brak zaznaczonych cech

Brak potwierdzonych cech w terenie.

Cechy z opisu: tafla zrośnięta z brzegiem, brak ruchu, woda wychłodzona do punktu zamarzania słonawego.
02. Dryfująca kra (drift ice) Brak zaznaczonych cech

Brak potwierdzonych cech w terenie.

Cechy z opisu: pływające fragmenty, przemieszczanie pod wpływem wiatru, szczeliny, nasuwanie się kry w wały.
03. Oblodzenie rozbryzgowe Brak zaznaczonych cech

Brak potwierdzonych cech w terenie.

Cechy z opisu: rozbryzgi morskie, zamarzanie na elementach ponad wodą, morze otwarte.
04. Spiętrzenie sztormowe Brak zaznaczonych cech

Brak potwierdzonych cech w terenie.

Cechy z opisu: podniesiony poziom morza, wiatr dopychający, fale sięgające wydm lub promenady.
Możliwe współwystępowanie procesów

Brak zaznaczonych cech. Zaznacz obserwowane elementy brzegu, aby porównać je z opisami zjawisk.

Zimowy notatnik obserwacji

Zapisz spostrzeżenia z dwóch spacerów po wybranym odcinku wybrzeża. Dane pozostają wyłącznie w Twojej przeglądarce.

Zapisane spacery

0 wpisów
  • Brak zapisanych obserwacji. Wypełnij formularz lub wczytaj przykład.

Typologia zimowych procesów Bałtyku

Porównanie właściwości fizycznych, czynników napędzających i śladów rozpoznawczych.

Mechanizm Stan skupienia / nośnik Warunek fizyczny i rozpoznawanie Kluczowy fakt źródłowy
01. Lód stały Zamarznięta słonawa woda morska Zakotwiczony przy brzegu lub mieliznach; tworzy zwartą taflę. Woda morska oddaje ciepło; sól obniża punkt zamarzania. Związek z lądem, a nie sam biały kolor tafli. Sól obniża temperaturę zamarzania wody; sam mróz w powietrzu nie opisuje więc całej sytuacji. [1]
02. Dryfująca kra Pływające kry, pokruszona pokrywa Napędzana wiatrem i prądami morskimi. Fragmenty mogą nasuwać się na siebie i tworzyć spiętrzone wały (hummocks). Pływające fragmenty, szczeliny i stłoczenia. Gdy pola lodowe naciskają na siebie, fragmenty nasuwają się i piętrzą w wały. [1]
03. Oblodzenie Lód narastający z rozbryzgów Woda morska rozpryskuje się i zamarza na zimnych konstrukcjach. Powierzchnia morza pozostaje płynna i pofalowana. Morska woda rozpryskuje się i zamarza na powierzchniach. Oblodzenie konstrukcji nie oznacza, że morze pokryła tafla. [2]
04. Spiętrzenie Wysoki poziom wody morskiej Wiatr dopychający przemieszcza masy wody ku brzegowi. Fale docierają w głąb plaży i podcinają wydmy; mróz nie jest konieczny. Większość sztormów na Morzu Bałtyckim przypada na chłodne półrocze, w miesiącach od września do marca. [3]

Bezwzględne zasady bezpieczeństwa nad zimowym morzem

Żadna obserwacja, schemat ani zestawienie cech nie potwierdza bezpieczeństwa wejścia na lód. Lód morski na Bałtyku ma zmienne zasolenie, tworzy pułapki termiczne i kruche warstwy. Nigdy nie wchodź na lód morski, na oblodzone molo ani na falochrony i ostrogi brzegowe omywane falami.

Zrezygnuj ze spaceru, jeśli woda odcina drogę powrotu. Przed wyjściem sprawdź ostrzeżenia morskie IMGW-PIB oraz aktualną mapę zlodzenia polskiego wybrzeża (zawsze czytaj datę publikacji pliku operacyjnego).

Źródła i dokumentacja notatnika

  1. SMHI: Olika typer av is till havs — mechanizmy zamarzania wody morskiej, lód stały, dryf i stłaczanie kry.
  2. Fiński Instytut Meteorologiczny: Ice accretion warnings — narastanie lodu od rozbryzgów morskich i czynniki meteorologiczne.
  3. IMGW-PIB: Wielkie fale na Bałtyku — wiatry, fale sztormowe i dynamika chłodnego półrocza (wrzesień–marzec).
  4. IMGW-PIB: Mapa zlodzenia Bałtyku — parametry operacyjnej mapy lodowej i kod kodowy zlodzenia.
  5. IMGW-PIB: Mapa zlodzenia polskiego wybrzeża i Zalewu Wiślanego — operacyjna kartografia zlodzenia.