KONDRACKI / JAWNY WARSZTAT

Sprawdzone ze źródłami.

Audyt objął wszystkie 344 karty: położenie, genezę rzeźby, geologię, wody, lokalne przykłady, wskazówki obserwacyjne, porównania i odpowiedzi do zadań. Osobno sprawdzono podpisy fotografii oraz zgodność danych GIS z oryginalnym zbiorem z 2018 roku. Zakończenie sprawdzania kart: 2026-10-29.

Co sprawdzaliśmy

Każdą kartę porównano z właściwym opisem w monografii Regionalna geografia fizyczna Polski i towarzyszącą kartą naukową z 2021 roku. Twierdzenia wymagające dodatkowego potwierdzenia zestawiano z publikacjami badawczymi, objaśnieniami map geologicznych i materiałami instytucji naukowych. Rozbieżności między źródłami rozstrzygano dla granic regionalizacji z 2018 roku; nie przenoszono automatycznie opisów starszego podziału.

Wprowadzono 325 korekt w 135 kartach: poprawiono błędy, doprecyzowano zakres twierdzeń lub zastąpiono niepotwierdzone szczegóły udokumentowanymi przykładami. Licznik oznacza zmienione pola karty, więc kilka zmian może dotyczyć jednej kwestii. Uzupełnienie bibliografii samo w sobie nie jest liczone jako błąd treści.

Przykłady zmian

• Płaskowyż Rybnicki: usunięto Ramżę, która leży poza granicą tego mezoregionu; przykład zastąpiono wzgórzem w Pszowie.
• Pogórze Wiśnickie: poprawiono wschodnią granicę — wyznacza ją Dunajec. Uszwica ogranicza jedynie część południową.
• Dolina Dolnej Narwi: poprawiono początek regionu, wskazując okolice Siemienia Nadrzecznego i Pniewa zamiast ujścia Biebrzy.
• Pojezierze Dobrzyńskie: opis okolic Zbójna uwzględnia badania podważające klasyczną interpretację tamtejszych form jako drumlinów.
• Roztocze Środkowe: fotografię rezerwatu Źródła Tanwi, położonego w innym mezoregionie, zastąpiono widokiem spod Wapielni.

Zdjęcia i dane

Obejrzano wszystkie fotografie i porównano je z podpisami. Punkt wykonania zdjęcia sprawdzano oddzielnie od przedstawionego obiektu — panorama może obejmować sąsiedni region. Zmieniono 2 fotografie; pozostałe korekty dotyczyły podpisów. Nazwy, kody, hierarchię i powierzchnie 344 jednostek porównano z oryginalnymi danymi. Odczytano ponownie wszystkie 688 eksportów regionalnych GeoJSON i GeoPackage; ich geometrie zachowują dane źródłowe.

Granice tego sprawdzenia

Treści i audyt przygotowano z pomocą AI. Nie jest to recenzja eksperta człowieka ani gwarancja braku błędów. Monografia i karty naukowe również zawierają rozbieżności i omyłki, dlatego nie traktowano pojedynczej tabeli jako rozstrzygającego dowodu. Podane źródła pozwalają samodzielnie sprawdzić twierdzenia. Zadania są autorskimi objaśnieniami dydaktycznymi, a ich wykonanie nie zastępuje badań terenowych.

Granice mają szczegółowość opracowania 1:50 000. Nie służą do rozstrzygnięć na poziomie działek. W eksportach zachowano oryginalne geometrie i nazwy z 2018 roku, również źródłowe niedoskonałości pokrycia; korekty pisowni nazw w interfejsie są opisane osobno. W przypadku regionów transgranicznych pliki obejmują część polską.

Podstawa naukowa

1. Solon i in. (2018), Physico-geographical mesoregions of Poland — metoda regionalizacji i granice.
2. Richling, Solon, Macias, Balon, Borzyszkowski i Kistowski (red., 2021), Regionalna geografia fizyczna Polski — opisy regionalne.
3. Karty mezoregionów (2021) — zestawienia cech środowiska.

Dodatkowe publikacje i konkretne strony znajdują się w bibliografii odpowiedniej karty. Wikipedia, tam gdzie stanowiła materiał wcześniejszej redakcji, pozostaje przypisana zgodnie z licencją; nie była naukowym dowodem w tym audycie.

Rejestr 344 kart

„Bez korekty” oznacza, że w przeprowadzonym sprawdzeniu nie stwierdzono potrzeby zmiany treści. Nie jest oceną wszystkich możliwych informacji o regionie.