Zatopienie doliny Soły dotknęło społeczności o zupełnie odmiennym statusie prawnym i gospodarczym. Wybierz miejscowość, aby zbadać jej unikalną historię, lub porównaj obie jednocześnie.
Dzielnica miasta Żywca
Stary Żywiec
01
Miejski opis jeziora wymienia Stary Żywiec jako dzielnicę Żywca objętą zalaniem. To kluczowe rozróżnienie: historia zatopionego miejsca nie oznacza zatopienia całego miasta ani jego dzisiejszego centrum.
-
Charakter osady
Przedmieście miejskie o układzie nadrzecznym, powiązane administracyjnie z Żywcem.
-
Etap wyburzeń (1964)
Likwidacja zabudowy w strefie cofki jeziora oraz wytyczanie nowych ciągów komunikacyjnych wokół zbiornika.
-
Ślad w literaturze
Helena Kupczak, „Stary Żywiec — nasze utracone dziedzictwo” (Żywieckie Towarzystwo Historyczne).
-
Miejsce dalszej kwerendy
Muzeum Miejskie w Żywcu: dział historyczny, rękopisy, ikonografia i stare gazety.
Fakt źródłowy: Zatopienie Starego Żywca nie naruszyło centrum miasta. Źródło: Visit Żywiec — opis jeziora.
Osobna wieś w dolinie Soły
Zadziele
02
Zadziele było osobną wsią objętą niemal całkowitym zalaniem w środkowej części zbiornika. Miało charakter rolniczy, ale także wyraźny adres przemysłowy.
-
Charakter osady
Samodzielna wieś dolinna ze zwartym układem ról i siedlisk wzdłuż dawnego traktu Soły.
-
Przemysł i przenosiny (1964)
W 1964 roku Fabryka Mebli Stalowych „Wschód” przeniosła się z Zadziela do Zabłocia (dzielnicy Żywca).
-
Ślad archiwalny (1843 r.)
Archiwum Państwowe: jednostka 18879051 zawierająca dziewięć skanów historycznego opisu granic Zadziela.
-
Ślad w literaturze
Robert Słonka, „Zadziele — piękna wioska” (Żywieckie Towarzystwo Historyczne).
Fakt źródłowy: Przeniesienie Fabryki „Wschód” w 1964 r. Źródło: R. Płużek, Czyste Gminy Żywiecczyzny, s. 9.