Płot przeciwśnieżny zwalnia wiatr i tworzy pułapkę odkładania ziaren. W tym schematycznym modelu przekroju możesz sprawdzić, kiedy założony obrys zaspy przecina linię umownej jezdni i dlaczego odsunięcie przeszkody w pole pozostawia pas drogi wolny od modelowanego śniegu.
W przyjętym schemacie geometrycznym przy odsunięciu 35 m i 50% prześwitów obrys zaspy kończy się 4,8 m przed krawędzią umownej jezdni. Modelowana zaspa pozostaje na pasie pola.
Uwaga: Wynik określa wyłącznie geometryczne przecięcie przyjętej krzywej z umownym przekrojem drogi w tym modelu; nie stanowi gwarancji przejezdności ani doboru rzeczywistej instalacji.
Przesuwaj płot przyciskami lub suwakiem. Każdy ruch pozostawia przerywany ślad poprzedniej konfiguracji.
W badanych warunkach 40–50% gromadziło najwięcej śniegu w wydłużonym profilu zawietrznym.
Zapisane warianty pozostają wyłącznie w Twojej przeglądarce (klucz atlas-v2-139). Służą do porównywania geometrycznych skutków zmiany odległości i porowatości.
GDDKiA wymienia ruchome zasłony ze zbitych łat, drewniane ściany i elementy plecione z wikliny. Obok nich stosowano zalesione pasy, parkany i żywopłoty. To różne sposoby wpływania na zawiewanie drogi. Płoty ze sztachet montowano przed nadejściem mrozów na polach ornych i demontowano na wiosnę, by umożliwić gospodarzom prace polowe.
Źródło: GDDKiA, „Tak kiedyś utrzymywano zimą drogi”, 2019 [1]Drogowcy korzystali z praktyk odśnieżania torów. Rozwój kolei i ruchu samochodowego zwiększył wymagania wobec zimowej przejezdności; przed maszynami śnieg usuwano także konnymi pługami i łopatami. Szlaki kolejowe w wykopach na otwartych przestrzeniach były pierwszymi miejscami masowego testowania płotów osłaniających.
Źródło: GDDKiA, „Tak kiedyś utrzymywano zimą drogi”, 2019 [1]Badania opisane przez Ronalda D. Tablera pokazują, że zasłona zmniejsza prędkość wiatru i zmienia jego profil. Przemieszczające się przy powierzchni ziarna mogą wtedy zatrzymać się i utworzyć zaspę. Transport śniegu (saltacja) ustaje, gdy prędkość strugi za przeszkodą spada poniżej progu nośnego ziaren.
Źródło: R. D. Tabler, NCHRP Report 2003, rozdz. 3 [2]W badanych warunkach płoty o porowatości około 40–50% gromadziły najwięcej śniegu. Przy nieprzepuszczalnej przeszkodzie odkładanie zaczynało się po stronie nawietrznej. Zwraca się uwagę, że wniosek ten dotyczy badanych warunków doświadczalnych; nie oznacza uniwersalnego wzoru dla każdego terenu.
Źródło: R. D. Tabler, NCHRP Report 2003, rozdz. 3 [2]
