Warsztat geomorfologicznej i historycznej identyfikacji lessowych dróg wklęsłych. Pozwala sprawdzić geometrię koryta, przetestować spójność dowodów i wykryć sprzeczności przed wyciągnięciem pochopnych wniosków o wieku traktu.
Forma A (Klasyczna głębocznica): Wyraźne, spłaszczone dno o szerokości 2.6 m ze stromymi skarpami lessowymi. Rozstaw dna pozwala na swobodny ruch tradycyjnego wozu kołowego.
Zaznacz zaobserwowane cechy lub wybierz gotowy scenariusz laboratoryjny.
Wprowadź wymiary własnego zagłębienia, aby obliczyć wskaźniki geometryczne.
Kliknij przycisk, aby załadować parametry typu do głównego narzędzia przekroju.
Powstaje w wyniku wielowiekowego nacisku kół wozów i spłukiwania urobionego lessu wodami opadowymi w osi traktu.
Płytka droga trawersująca zbocze. Asymetryczne skarpy: podcięty stok wyższy i stromy, skarpa dolna łagodna.
Efekt omijania zniszczonych, zabłoconych kolein. Woźnice wybierali sąsiednie pasy, tworząc szerokie koryto lub rozgałęzienia.
Naturalny wcios wód roztopowych i opadowych. Dno ostrokątne z progami i rumoszem, uniemożliwiające ruch wozowy.
Numeryczny Model Terenu (NMT) z Geoportalu opiera się na siatce wysokościowej 1 m × 1 m. Cieniowanie reliefu ujawnia nawet silnie zarośnięte bruzdy i rozcięcia terenu, jednak sam model cyfrowy nie ustala wieku drogi, jej historycznej nazwy ani statusu własnościowego.
Wytyczne GDDKiA dotyczące badań archeologicznych na inwestycjach drogowych wskazują na bezwzględną konieczność łączenia kwerendy archiwalno-kartograficznej i oględzin autopsji terenowej ze skaningiem laserowym (LiDAR) oraz zobrazowaniami teledetekcyjnymi.
W literaturze geomorfologicznej (m.in. Przegląd Geologiczny, 2012) podkreśla się, że głębocznice lessowe na zachodniej Wyżynie Lubelskiej powstawały w wyniku sprzężenia zwrotnego: niszczenie darni przez koła wozów powodowało koncentrację spływu wód opadowych, co prowadziło do gwałtownego pogłębiania rynny drożnej.
.jpg){kind=link}